Բարի գալուստ

Ցավոք, հոդվածը հասանելի է միայն Գերմաներեն լեզվով:

Մշակոյթը հզօր զէնք է. յաղթանակած հայուհի Մարիաննա Գեւորգեանի բացառիկ երեւոյթը

Աշխարհը թնդաց «World Folk Vision 2020» համաշխարհային հռչակաւոր մրցոյթփառատօնում հայ քանոնահարուհի Մարիաննա Գեւորգեանի յաղթանակով: Եւ հայոց եռագոյնը նորից ծածանուեց: Որպէս հայ մ արդ՝ փառաւորւում եւ ցնծում է հոգիդ, երբ Հայաստանի հող ու ջրով զօրացած հայը յաղթանակում եւ արժանանում է Գրան Պրիի: Հայերս ունենք բազմաթիւ տաղանդաւոր երաժիշտներ, որոնք, սակայն, ապրում եւ արարում են այլ երկրներում: Այս առումով Մարիաննա Գեւորգեանի յաղթանակը կրկնակի է նշանաւորւում: Ուզում ես ճանաչել մէնամարտիկ հայուհուն եւ հասկանալ նրան յաղթանակ բերած երաժշտական ճանապարհի ընթացքը:

Մարիաննան ծնուել է 1986թ. Երեւանում, հայկական ընտանիքում: Ծնողները, արուեստագէտ չլինելով, արուեստի հետ առանձնայատուկ կապ չունենալով, այնպէս են արել, որ իրենց երեխաները արուեստին կից լինեն: Սովորաբար այնպէս է լինում, որ երաժիշտները ծնւում են երաժիշտների ընտանիքում եւ իրենց առաջին քայլերն անելիս ստանում են ընտանիքի արդէն իսկ աւագ երաժիշտների աջակցութիւնը: Մարիաննայի դէպքում այլ է. նա է ընտանիքի միակ երաժիշտը: առումով յատկանշական է, որ Մարիաննան ինքն է իր երաժշտական ուղին հարթեցնողը, բազմաթիւ խոչընդոտների հետ առճակատուողը եղել:

Երեխայի յաջողակութեան գրաւականն ու նախապայմանն, ըստ Մարիաննայի, լիարժէք մանկութիւնն է: Երեխան պէտք է խաղեր խաղայ, դրսում լինի, բնական միջավայրում յաղորդակցուի եւ շփուի իր հասակակիցների հետ: Մինչդեռ այսօր հակառակ պատկերին ենք ականատես լինում, երբ երեխաներն աւելի պարփակուած են, եւ տարատեսակ տնային ինտերնետային խաղերը, կարծես զրկում են նրանց իրենց մանկութիւնից: Այնինչ մանկութիւնը կարեւորւում է մինչեւիսկ հասուն տարիքում, երբ հոգով մանուկ լինելու անհրաժեշտութիւն է լինում:

Մարիանան կարեւորում է նաեւ ընթերցանութիւնը՝ մանուկ ժամանակներից սկսած. «Ծնողներիս շնորհիւ մենք մեծ գրադարան ենք ունեցել եւ շատ ենք կարդացել դեռ մանկուց: Շատ կարեւոր է, որպէսզի երաժիշտը կիրթ լինի: Երաժշտութեան ճամփան ընտրելով էլ երբեւէ չի պատահել, որ բացակայեմ որեւէ դասից՝ քիմիա, ֆիզիկա, հանրահաշիւ… Մարդ պէտք է բոլոր առարկաներից գաղափար ունենայ: Ես այդպէս եմ դաստիարակուել: Ծնողներս շատ հետեւողական են եղել, ինչի համար իսկապէս շատ շնորհակալ եմ իրենց»: Մարիաննան երախտագիտութեամբ է յիշում, թէ ինչպէս ծնողները անձնուրաց կերպով ջանք ու եռանդ չէին խնայում, որ երեխաների կեանքը արուեստով լցնեն, որ իրենք ոչ մի բանից հետ չմնան, լինի դա ցուցահանդէս, թէ համերգ: Չէ՞ որ ութսունականների վերջին, իննսունականների սկզբին աւելի դժուար էր ապահովել արուեստով լի կեանք, քանի որ պատերազմական իրավիճակ էր եւ օրուայ հացի խնդիր կար, իսկ այսօրուայ հնարաւորութիւնները մեծամասամբ առկայ էլ չէին:

Դեռ դպրոցական տարիքից Մարիաննան հաճախել է երաժշտական դպրոց, պարի, երգեցողութեան խմբակների: «Եւ ժամանակի ընթացքում հասկացայ, որ երաժշտութիւնն է իմը, նրա միջոցով կարող եմ արտայայտել իմ ներքին աշխարհը: Շատ կարեւոր է, որ իւրաքանչիւր մարդ ճիշտ ժամանակին գիտակցի, որն է իրենը»: Վերին նախախնամութեամբ միշտ ճիշտ ուղու վրայ լինելով՝ Մարիաննան դպրոցն աւարտելուց յետոյ ընդունւում է կոնսերուատորիայ եւ ուսանում Երեւանի Կոմիտասի անուան պետական երաժշտանոցում: Դեռ դպրոցական տարիներից համերգային գործունեութիւն է ծաւալել մանկական ֆիլհարմոնիայում, աշխատել եւ սովորել մեծ արուեստագետների կողքին, ինչպիսիք են Ռուբեն Նիկողոսեանը, Հրաչեայ Մուրադեանը,  ինչը մեծագոյն պատիւ եւ հպարտութիւն է Մարիաննայի համար: Վաղ տարիքից համերգային գործունեութեամբ զբաղուելը, անշուշտ, իր դրական հետքն է թողել նրա՝ որպէս պրոֆեսիոնալ երաժիշտ ձեւաւորուելու գործընթացում: Այժմ Մարիաննան վստահ է, որ բեմը պէտք է լինի պրոֆեսիոնալների տեղ: «Որպէս հասուն եւ աւարտած երաժիշտ ասելիքը թերեւս այլ է լինում, քան որպէս մանուկ երաժիշտ, երբ ամէն բան աւելի շատ խաղ է թւում»,- ընդգծում է նա:

Զրուցակիցս կարեւորում է, որ իւրաքանչիւր տարիքում էլ մարդուն ճիշտ երաժշտութիւն ներկայացուի, որպէսզի հնարաւոր լինի երաժշտութիւնը ճիշտ ընկալել եւ հասկանալ: Ամէն դէպքում ամէն տարիքում երաժշտական ընկալումն իր առանձնայատկութիւններն ունի: Հասուն տարիքում երաժշտութիւնն այլ կերպ է ընկալւում, ասելիքն աւելի ճիշտ է լինում: Երաժշտութիւնը մեծ ուժ ունի: Երաժիշտը պէտք է կարողանայ իր՝ նաեւ երաժշտութեամբ պայմանաւորուած հոգեվիճակը փոխանցել ունկնդիրներին: Դրա համար անհրաժեշտ է, որ երաժիշտը պրոֆեսիոնալ լինի:  Այդ դէպքում նա կարող է յուզել իր հանդիսատեսին, երաժշտութեան միջոցով սէր արթնացնել դէպի իր երաժշտական գործիքը: 

Մարիաննան հաճախ է համերգներով շրջայց կատարում Հայաստանի (Արցախը ներառեալ) համայնքներում: Նրա համար Հայաստանը միայն Երեւանը չէ: Նրա ե՛ւ սիրտը, ե՛ւ երաժշտութիւնը, հաւասարապէս պատկանում են հայրենիքի բոլոր գիղերին եւ քաղաքներին: Հենց շրջաններում է նա նկատել, թէ որքան սէր եւ ջերմութիւն է կարողացել փոխանցել իր հանդիսատեսներին, մարդկանց, որոնք մաքրամաքուր երաժշտութեան մշակոյթը գնահատել եւ դրանով ապրել գիտեն:

Մարիաննան շատ է կարեւորում ցանկացած համերգի ժամանակ ներկայանալի տեսք ունենալը: Անգամ եթէ համերգը մի հեռաւոր գիւղում է, որտեղ նոյնիսկ բեմ եւ բարեկարգ դահլիճ չկայ, նա ներկայանում է նոյնպիսի երաժշտական հանդերձանքով ինչպէս մայրաքաղաքի լաւագոյն բեմում կը լինէր: Չէ՞ որ գուցէ գտնուէն մարդիկ ովքեր առաջին անգամ են լսում իր կատարմամբ քանոնի հնչիւնները, եւ կարեւոր է, որ երաժիշտն ու երաժշտութիւնը, միմեանց միաձուլուած, հեքիաթային մթնոլորտ ստեղծեն հանդիսատեսի ունկերում եւ սրտերում: Թէ որքան սրտեր է գերել Մարիաննան իր երաժշտութեամբ, խորունկ ժպիտով է յիշում:

Քանոնի մասին խօսելիս Մարիաննան զուարթութիւն է ճառագում եւ ուրախութեամբ բացականչում. «Քանոնն ի՛մն է: Քանոնը ձեռքիս բեմում նոյնն է, թէ՝ ես ինձ հետ»: Երբ արուեստագէտն այսչափ նոյնանում է իր նուագարանի հետ, երաժշտութիւնն էլ կարող է միայն սէր ու ջերմութիւն տարածել: Քանոնի ելեւէջները Մարիաննայի աղոթքի ձայնն են:

World Folk Vision-ը Մարիաննայի առաջին յաղթանակած մրցոյթը չէր: Տաս տարի առաջ եւս մասնակցել է միջազգային մրցոյթի եւ, որոշակի անարդարութիւններ յաղթահարելով, այնուամէնայնիւ, առաջին կարգի դիպլոմի արժանացել: Այո՛, արուեստագետի կեանքը ոչ միշտ է հարթ ընթացք ունենում: Տարիների անքուն գիշերների ջանքը մարդկային նախանձը կարող է մի քանի վայրկեանում ջուրը գցել: Մինչդեռ իսկական արուեստագետը պէտք է լինի պարզ ու բարի: Այն, ինչ արուեստագետը կրում է իր սրտում եւ հոգու խորքում, փոխանցւում է իր երաժշտութեանը

Փառատօներին[1] Մարիաննայի մասնակցութիւնը եղել է ոչ պետական, այլ իր իսկ նախաձեռնութեամբ: Քանոնահարուհին սիրով եւ մեծ պատասխանատւութեամբ է ներկայացնում հայոց եռագոյնը, հայոց մաքրամաքուր երաժշտութիւնը:

Մարիաննան գլխաւորում է      լաւագոյն հարիւրեակը

Յիշարժան է նաեւ Մարիաննայի նախաձեռնութեամբ իրականացուած առցանց երաժշտական նախագիծը, որի շրջանակներում այլ ազգի երաժիշտները նուագել են միայն հայկական երաժշտութիւն՝ Կոմիտաս, Սայաթ-Նովա եւ այլն: Մարիաննան կարողացել է «ստիպել» իր այլազգի գործընկերներին նուագել միայն հայկական, մի բան, որն այնքան էլ հեշտ չէ, յատկապէս եթէ հաշուի առնենք, որ ամէն ազգ ցանկանում է նախեւառաջ մատուցել իր ազգայինը: Հայկական երաժշտութիւնը, իհարկէ, գերեց յայտնի երաժիշտներին, շատերն այժմ ցանկանում են այցելել Հայաստան եւ սպասում են համաճարակի անցնելուն: Հենց այս նախագծի շրջանակներում էլ առաջարկ է ստացել՝ մասնակցելու World Folk Vision փառատօնին, որին ներկայացուել է Մարիաննայի ողջ ստեղծագործական կեանքը: Նախնական փուլը տեւել է մէկ ամիս: Յաղթանակը որոշուել է 50/50 ժիւրիի եւ ունկնդիրների կողմից: Մրցոյթի ամէնայիշարժան պահն էր. «Երբ արդէն անցել էի կիսաեզրափակիչ եւ մնում էր վերջին պահը, ինձ զանգահարեցին մեր Քառօրեայի հերոսներից եւ ասացին՝ մենք քեզ հետ ենք: Այդ օրը ես հասկացայ, որ մենք յաղթել ենք: Թէ ով կը լինի օրուայ իշխանութիւնը, կը կանգնի քո թիկունքին, թէ ոչ, դա այլ է: Բայց երբ քեզ աջակից է քո երկրի հերոսը, դա ամէնամեծ ուժն է արուեստագետի համար»: Ես իսկապէս, աւելի մեծ երջանկութիւն չկայ, քան զգալ քո թիկունքում ազգիդ ամուր բազուկը

Ընտանիքում ստանալով հայեցի դաստիարակութիւն՝ Մարիաննան սովորել է որպէս հայուհի բարձր պահել հայի պատիւն ամէնուր, նաեւ միջազգային հարթակներում: Հայ լինելը եւ հայրենասիրութիւնը գործով են ապացուցում: Այս փառատօն-մրցոյթում խիզախ հայուհու շնորհիւ ազգային նուագարան քանոնը բարձրացուեց առաջին հորիզոնական: Թէեւ գործիքը նուագում են նաեւ արեւելեան ժողովուրդներից, բայց ոչ ոք չէր ներկայացրել քանոնը: Ինչեւէ, այս առիթը հիանալի հնարաւորութիւն կը լինէր՝ քանոնը որպէս հայկական ազգային երաժշտական գործիք գրանցել ՅՈՒՆԵՍԿՈ-ում: Արդեոք մշակոյթի նախարարութիւնը կը զբաղուի դրանով: Պատկան մարմինները դեռ լռում են, անգամ յաղթանակին պաշտոնապէս չեն անդրադարձել: 

Հայուհին ունի իր անձնական եւ անանձնական երազանքները: Ինչպէս իրաքանչիւր հայուհի, նրա բաղձանքն է ունենալ իր ընտանիքը, հայկակա՛ն ընտանիքը, լսել մանկան ճիչն իր օջախում: Իսկ եթէ հնարաւորութիւն ունենար ամբողջ աշխարհի հայութեան համար որեւէ բան անելու, շատ կը ցանկանար նպաստել մի գործընթացի, որի արդիւնքում ամբողջ Արեւմտեան Հայաստանը եւս հային կը վերադարձնէր եւ ամբողջ աշխարհով մէկ սփռուած մեր հայրենակիցներին վերստին կը մէկտեղէր Հայկական Լեռնաշխարհում: Միասնականութի՛ւն: Ահա՛ օրուայ հրամայականը, յանուն որի Մարիաննայի երաժշտութիւնը, որպէս պատգամախօս, սիրով ու բարութեամբ է լցնում ունկնդիրների սիրտն ու հոգին: Յայտնի առածն ասում է՝ նմանը նմանին կը գտնի: Եւ այսպէս, բարի հոգիները գտնում են իրար եւ մէկտեղւում Մարիաննայի երաժշտութեան շուրջ:

Երաժշտութիւնը նոյնպէս զենք է եւ նրանով կարելի է յաղթել հակառակորդին: Վկայ միջազգային մրցոյթներում ծածանուող հայոց եռագոյնը: Յաղթել հնարաւոր է ընդ որում առանց ատելութեան դրսեւորման հակառակորդ ազգերի ներկայացուցիչների հանդէպ: «Երաժշտութիւնը թշնամանք չի հանդուրժում»,- լրջօրէն նշում է քանոնահարուհին: Մարիաննան հայոց մշակոյթի կրողն է: Եւ իր ներսում արարող մշակոյթն է, որ գերում եւ խոնարհեցնում է ամբողջ աշխարհը:

Յ.Գ. Վայելենք մեզ յաղթանակ պարգեւած հայուհու կատարումներից՝ «Էշխեմեդ», Սայաթ Նովա՝

 


Նիւթը պատրաստեց ՀՀՄՄ գրագիր Շուշան Թումանեանը

Երեւան-Ֆրանկֆուրտ, 17.07.2020թ.

[1] Փառատօների մասին աւելին իմանալու համար կարող էք կարդալ նաեւ յետեւեալ նիւթը՝ http://www.hayzinvor.am/78174.html?fbclid=IwAR2NF6x94jRjIys2irg3gAWOZjrhh9PtImhJ6KQDnGsfuAPCd3Hj87qTXD0

Gottesdienste des AKV 2020

(Für die deutsche Version bitte herunterscrollen)
———————————————————————————————————
Սիրելի՛ միութենականներ, սիրելի՛ համաերկրացիներ և ընկերներ,

տեղեկացնում ենք Ձեզ այս տարվա կայանալիք Սուրբ Պատարագների մասին:
Նրանք տեղի կունենան հետևյալ կիրակի օրերին.

  • մարտի 22-ին
  • հունիսի 28-ին
  • հոկտեմբերի 25-ին
  • նոյեմբերի 22-ին
     

Ժամը 13-ին տեղի կունենա Սուրբ Պատարագը:
Այն կմատուցի Հոգեշնորհ Տ. Գնել Գաբրիելյանը` տալով օրվա պատգամը:

Այնուհետև ժամը 14:30-ին եկեղեցուն կից սրահում կհանդիպենք սուրճի և աղանդերի սեղանի շուրջ:

Հասցեն`
Emmausgemeinde Frankfurt,
Alt-Eschersheim 22, 60433 Frankfurt am Main:


Հարգանքներով՝
Հէսսէնի Հայ Մշակութային Միության վարչություն
—————————————————————

Liebe Mitglieder, liebe Landsleute, liebe Freunde,

hiermit informieren wir Sie über unsere Gottesdienste in diesem Jahr:
Die Gottesdienste werden an folgenden Sonntagen stattfinden:

  • 22. März
  • 28. Juni
  • 25. Oktober
  • 22. November


Um 13 Uhr Gottesdienst.
Der Gottesdienst wird in der Ev. Emmausgemeinde Alt-Eschersheim von dem Hochw. Pfarrer Gnel Gabrielyan zelebriert.

Anschließend um 14:30 Uhr im Gemeindesaal der Gemeinde: Gemütliches Beisammensein bei Kaffee und Kuchen.

Adresse:
Emmausgemeinde Frankfurt,
Alt-Eschersheim 22, 60433 Frankfurt am Main.


Mit freundlichen Grüßen
Vorstand des Armenischen KulturVereins in Hessen e.V.

Literaturabend

(Für die deutsche Version bitte herunterscrollen)
———————————————————————————————————

Սիրելի միութենականներ և հայրենակիցներ,

 

Հէսսէնի Հայ Մշակութային Միության վարչությունը սիրով տեղեկացնում է Ձեզ առաջիկա գրական երեկոյի մասին.


Օրվա հյուրերն են. հայ հեղինակ Լարիսա Գևորգյանը, որը կներկայացնի իր «Ինչո՞ւ չլսեցիր իմ ձայնը» գիրքը և այդ գրքի անգլերեն թարգմանությունը «You Were Deaf to Me»
Ներկա կլինի նաև Դողան Ախանլըն: «Ահեղ դատաստանի դատավորները» գիրքը Դողան Ախանլու գերմաներեն գիրքի՝ «Die Richter des jüngsten Gerichts» հայերեն տարբերակն է, որը թարգմանել է Սոնա Զաքարյանը և խմբագրել Լարիսա Գևորգյանը:

Ուրբաթ, հոկտեմբերի 18-ին 2019, ժամը 19:00-ին
Հասցեն՝ Emmausgemeinde` Alt-Eschersheim 22, 60433 Frankfurt:
Մուտքն ազատ է – նվիրատվությունները ցանկալի են:

Մանրամասն տեղեկություններ գրքերի մասին՝

Ինչո՞ւ չլսեցիր իմ ձայնը // You Were Deaf to Me
«Ինչո՞ւ չլսեցիր ձայնս» վիպակը մոր հանդիպումն է իր այն զավակի Ոգու հետ, որին լույս աշխարհ չի բերել:
Մայրը տասնամյակներով ապրել է մանկասպանություն գործածի մեղքի ծանր զգացումով: Սակայն պարզվում է` իր չծնված մանկիկը վերևներից կապի մեջ է մոր, հոր, քույր-եղբայրների հետ:

Հեղինակի հորդորն է` հղիության ընդհատումից առաջ շա՛տ լավ մտածել: Վիպակը, սակայն, սոսկ ողջախոհության ուղղորդում չէ:
Հեղինակի համար ռազմավարական խիստ որոշակի նշանակություն ունի. մենք փոքր ազգ ենք և յուրաքանչյուր երեխան հայերիս համար շատ թանկ է:

Վիպակը բարձր է արժևորվել գրողների, գրականագետների, հոգեբանների, բժիշկների, հոգևոր առաջնորդների, ուսանողության, զանազան ոլորտներում ներգրավված երիտասարդ սերնդի ներկայացուցիչների կողմից:
Կա միասնական պահանջ` գրքի արժեքը քննարկել շատ ավելի լայն հրապարակներում, քան գրական ասպարեզինն են:
Հոյտեմբերի 4-ին այս գրքի հայերենը և անգլերեն թարգմանությունը ներկայացվեցին Հայաստանի Գրողների միությունում` շնորհանդեսի ձևաչափով:

Ահեղ դատաստանի դատավորները
Դողան Աքանլըի «Ահեղ դատաստանի դատավորները» վեպը թուրք գրողի անաչառ անդրադարձն է հայոց ցեղասպանության թեմային:
Գրքի հայերեն թարգմանությունը, իսկ սա շատ երկար սպասված թարգմանություն էր, հայրենական թե՛ գրական, թե՛ մշակութային կյանքում շատ կարևոր երևույթ էր:
Դողան Աքանլըն տարիներ շարունակ հետապնդվեց Թուրքիայի կողմից իր այս գրքի համար, ընդհուպ մինչև վերջերս:
Սակայն ազնիվ իրավապաշտպանին լռեցնել չի լինի: Նա եղել և մնում է Հայ Դատի աննկուն պաշտպան:
Աքանլըի վեպը հայերեն է թարգմանել է Սոնա Զաքարյանը, իսկ խմբագրել է գրող, հրապարակախոս Լարիսա Գևորգյանը:


Հարգանքներով՝
Հեսսենի Հայ Մշակութային Միության վարչություն

—————————————————————————————————————————————————————————-

Liebe Mitglieder, liebe Landsleute, liebe Interessierte,

der Vorstand des Armenischen KulturVereins in Hessen e.V. informiert über den anstehenden Literaturabend:

Wir begrüßen die Autorin Larissa Gevorkian mit ihren Büchern „Warum hast du nicht meine Stimme gehört“ in der armenischen und englischen Version.
Darüber hinaus wird die armenische Version des Buchs von Doghan Akhanli “Die Richter des jüngsten Gerichts” vorgestellt. Doghan Akhanli wird an diesem Abend anwesend sein.
 

Freitag, 18. Oktober 2019 um 19:00 Uhr
Adresse: Emmausgemeinde, Alt-Eschersheim 22, 60433 Frankfurt.
Eintritt frei – um Spenden wird gebeten

Kurzbeschreibung zu den Büchern:

Warum hast du meine Stimme nicht gehört
Das Buch handelt von der Begegnung zwischen der Mutter und der Seele des nicht auf die Welt gekommenen Babys.
Der Roman thematisiert das Thema der Abtreibungen am Beispiel einer armenischen Frau.

Die Richter des jüngsten Gerichts
Es handelt sich um die armenische Übersetzung des im Jahr 1999 in türkischer und im Jahr 2007 in deutscher Sprache erschienenen Buchs.
Der Roman thematisiert den Völkermord an den Armeniern im Jahr 1915.
Auch wegen seines Engagements für die armenische Frage war Akhanli für mehrere Jahre in der Türkei inhaftiert.


Mit freundlichen Grüßen
Vorstand des Armenischen KulturVereins in Hessen e.V.